Already a member ? Please Login


Raynal

ഒരു കൊറോണ കവിത

ഇനിയെന്നാണ് മഞ്ഞ വെയില - ലിഞുർന്ന ക്ലാസ്സ്‌ പടികളൊക്കെ വീണ്ടും കയറുക ! ഇനിയെന്നാണ് നിന്റെ കവിത പെയ്യുന്ന പൊൻചിരി മറവില്ലാതെ കാണുവാനാകുക ! ഇനിയെങ്ങനലകിൽ ഒരു വൈറസടിയോളം ചെറുതായ കാലത്ത് ചുറ്റും മറന്ന് നമ്മുക്ക് അർമാദിക്കാനാകുക !! അലിവിനായ് അടരുന്ന ഇരവിന്റെ തുള്ളികൾ തുരുതുരാ നടുക്കുന്ന മരണമിന്നലുകൾ, ആശങ്ക നീറുമീ മിഴികൾക്കിടയിൽ അലിഞ്ഞു പോകുന്ന ദിനരാത്രികൾ !! എങ്കിലും, ഭയമിട്ടടിക്കുമി കാലം മറക്കണം ശ്വാസഗാനത്തിൽ ശാന്തി നിറയണം വെളുക്കെ ചിരിക്കണം ! നമ്മൾ അതിജീവനത്തിന്റെ പാതയിൽ പണ്ടേ കരുത്തുറ്റവർ !! ******* Raynal ros