Already a member ? Please Login


Riya Albert Roy

ഉറങ്ങുന്ന പ്രതിമകൾ

ഏങ്ങുന്നെൻ മനസ്സിന്നു പിടയുന്ന മീൻ പോലെ കനിവില്ലേ ഒരു തുള്ളി സ്വാന്തനമേകുവാൻ കേഴുന്നു ഞാനിന്നു സ്നേഹത്തിനായി സദാ വേഴാമ്പൽ പോലെയിന്നീ മരുഭൂവിനിൽ നിദ്രയിലാണ്ടപോൽ നടിക്കുന്നുവോ മർത്യാ ഉണർത്തുവാനാകില്ല നിന്നിലെ കപടമാ- മുറക്കത്തെയെന്നതുമൊരു സത്യമല്ലയോ ഉറങ്ങൂ നീ മർത്യാ ബിംബങ്ങളെന്നപോൽ കണ്ണുനീരല്ലിതെൻ രക്തമാണൊഴുകുന്ന - തൊക്കയും പ്രളയമായീക്കരയിലാകയും ഒരുകണം ഞാനിന്നു തളിക്കട്ടെ നിൻ മെയ്യി- ലുണരുമോ ഒരു തുള്ളി സാന്ത്വനമേകുവാൻ ഇനിയും ഉണരില്ലേ ! ഇനിയും ഉണരില്ലേ ! പറയു മനുഷ്യ നീ തളരുന്നു ഞാനിതാ സൃഷ്ടിയിൽ ശ്രേഷ്ഠനാം മർത്യൻത്തന്നല്ലയോ ദൃഷ്ടിയിൽ ദുഷ്ടത സ്പഷ്ടമായി സൂക്ഷിപ്പവൻ കരയുന്നു പിടയുന്നു തളരുന്നു ഞാനിന്നീ- മരുഭൂവിലൊരു തുള്ളി സ്നേഹത്തിനായി വൃഥാ മടങ്ങുന്നു ഞാനിന്നീ മണ്ണിൽനിന്നൊരു- മൃത്യുമഞ്ജത്തിൽ നിത്യമാം സ്നേഹത്തിനായിതാ..