Already a member ? Please Login


Riya Albert Roy

സിന്ധു

ഞാൻ സുന്ദരിയല്ലാത്തെത് കൊണ്ടാണോ? ഞാൻ കറുത്തത് ആയെതുകൊണ്ടാണോ? എന്തുകൊണ്ടായിരുന്നു എന്നോട് മാത്രം ടീച്ചറിന് ഇത്ര വെറുപ്പ്‌. എന്ത് തെറ്റായിരുന്നു ഞാൻ അവരോട് ചെയ്തെതെന്നു എനിക്ക് അറിയില്ല. ക്ലാസ്സിലെ ഏറ്റവും "മടിച്ചിയായ വിദ്യാത്ഥിനി" എന്നുള്ള പട്ടം ആദ്യമായി എനിക്ക് ചാർത്തിത്തന്ന ടീച്ചർ അവരായിരുന്നു. "സിന്ധു ". നിരന്തരമായി അവർ എന്റെ മനസിനെ തളർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവരുടെ നിരാശപ്പെടുത്തുന്ന പെരുമാറ്റം എന്റെ കുഞ്ഞുമനസിനെ ഒത്തിരി നോവിച്ചിരുന്നു. മറ്റുള്ള കുട്ടികളോടുള്ള അവരുടെ സ്നേഹമയമായ പെരുമാറ്റം എന്റെ ഉള്ളിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തി. ഒരു നോട്ടപുള്ളിയെ ട്രീറ്റ്‌ ചെയുന്നെത് പോലെ ദിനം ദിനം അവരുടെ ക്ലാസ്സുകളിൽ എന്നെ അവർ ടാർഗറ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു."എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ? "എനിക്ക് അറിയില്ല! . പോകെ പോകെ എന്റെ സീറ്റ്‌ പോലും നിലത്തായി. മറ്റുള്ള കുട്ടികളുടെ മുൻപിൽ ഒത്തിരിയേറെ നാണക്കേട് ഞാൻ അനുഭവിച്ചു. ഞാൻ ചെയ്ത കുറ്റം അപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ല. ഒരു രണ്ടാം ക്ലാസുകാരിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ വില്ലത്തി അവരായിരുന്നു. അവർ സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് തലോടിയിരുന്നെങ്കിൽ, എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചിരുന്നെകിലെന്നു ഞാൻ ഒത്തിരി ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തുകൊണ്ടോ അവർ എന്നിൽ ഭയം മാത്രമേ വിതച്ചിട്ടുള്ളൂ. അവരോടുള്ള ഭയം മറ്റുള്ള അധ്യാപകരോടും പടർന്നുപിടിച്ചു. ക്ലാസിലെ കുട്ടികളോടുപോലും ഞാൻ സംസാരിക്കാതായി. ഒന്നിലും താല്പര്യമില്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ട അവസ്ഥയായി. ഞാൻ ഒരു പാഴ്‌ജന്മം ആണെന്ന് എന്നെ തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു. അവിടെ നിന്നുതുടങ്ങി എന്റെ ചിന്ത, ആഗ്രഹം, കാഴ്ചപ്പാട്, ആത്‌മവിശ്വാസം എല്ലാം എന്നെവിട്ട് ബഹുദൂരം പോവുന്നതായി എനിക്ക് മനസിലായി. വർഷങ്ങൾക്കു മാറിപോയിട്ടും ഞാൻ ഒരു മോശം വിദ്യാർത്ഥിയാണെന്നുള്ള ചിന്ത എന്നെ നിരന്തരം വേട്ടയാടികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിക്കാനോ സിനിമ കാണാനോ പോലുമുള്ള മനസ് എനിക്ക് ഇല്ലാതായി. എത്ര സന്തോഷകരമായ നിമിഷത്തിലൂടെ ഞാൻ കടന്നുപോയാലും അവസാനം എന്റെ മനസ് അറിയാതെ പറയും "ഞാൻ ഒരു പാഴ്ജന്മാമാണെന്ന് . ഞാൻ ഒരു മോശം വിദ്യാർത്ഥിയാണെന്. "ആ സ്കൂളിന്റെ പടി ഇറങ്ങുമ്പോളും നിരാശയുടെയും എൻറെ നഷ്ടങ്ങളുടെയും ഓർമ്മകൾ മാത്രമേ കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥയാണ്. പക്ഷെ എന്നിലെ പഴയ രണ്ടാം ക്ലാസ്സുകാരിയിൽ ഉടൽ എടുത്ത മുറിവ് ഇന്നും ഉണങ്ങിയിട്ടല്ല. ഒരു സ്നേഹസ്പർശം കൊണ്ട് എന്റെ കുഞ്ഞുമനസിലെ മുറിവ് അവർക്ക് അന്ന് അലിയിക്കാമായിരുന്നു. ഒന്ന് ചേർത്തുനിർത്തി തലോടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഓർത്തിരിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു കലാലയ ജീവിതം എനിക്കും സ്വന്തമായേനെ. ഇന്നും എന്നിലെ 7 വയസുകാരി ഒരു ചോദ്യം എന്റെ മുൻപിൽ ഉയർത്തികൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. "ഞാൻ ഒരു മോശം വിദ്യാർത്ഥി ആയിരുന്നോ? "!