Already a member ? Please Login


Ammu

ഒരു വിത്ത് പാകിയ കഥ.

ഒരു വിത്ത് പാകിയ കഥ. വിത്ത് വിത്ത് ദരിദ്രന് ഭക്ഷണമാണ്, ധനികന് പാഴ്വസ്തുവാണ്, കര്ഷകന് ജീവിതമാണ്, കവികൾക്കാശയമാണ്... വിത്ത് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കേന്ദ്ര ബിന്ദു ആണ്, വിപ്ലവ വിസ്ഫോടനങ്ങളുടെ തുടക്കമാണ്. ഇവിടെ ഒരു വിത്ത് വിതക്കപ്പെടുകയാണ്, പ്രതീക്ഷയുടെ വിത്ത്. വേര് വേര് വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ ഹിമാലയപര്വതങ്ങളിലൂടെ യുക്തിയുടെ നീരുറവയായി അത് ഒഴുകി. ശാപം കിട്ടിയ ശിലകളെ അനാചാരങ്ങളിൽ നിന്നും അസമത്വത്തിൽനിന്നും മോചിതരാക്കി, മോക്ഷം നൽകി. വേര് പല സംസ്കാരങ്ങൾക്കും ജന്മം നൽകി വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കേന്ദ്രം വരെ! മുള കർക്കിടകപ്പേമാരിയിൽ മണ്ണ് തുളച്ചു കൂണുകൾ മുളച്ചുപൊന്തി. ആർത്തിയോടെ പിറന്ന ഒരു മുള അവക്കിടെ ദാഹം തീർക്കാനാകാതെ പരവേശം കൊണ്ടു. കാലമേറെ തരിശിൽ കിടന്ന വിത്തിന്റെ വയറു പിളർന്നു ചൂടുള്ള മാംസത്തിൽനിന്നും തണുത്ത കാലത്തിലേക്ക് പിറന്നു വീണ മുള. കാലടികളാൽ ചവിട്ടിയരാക്കപ്പെടുമ്പോഴും പാഴായിപ്പോകാത്ത നാളെയെ സ്വപ്നം കണ്ട മലയാള ഭാഷയുടെ ആദ്യത്തെ മുള. തളിർ ഇളം പച്ച നിറമുള്ള ഭൂമിയിലേക്ക് കടും ചുവപ്പു നിറത്തിൽ കടന്നു വന്ന തളിർ. ഒരു യുഗത്തിന്റെ ഭാവ വൈകൃതങ്ങൾ ഒപ്പിയെടുത്തു നരച്ച പച്ച നിറത്തിനു പുതു ജീവൻ നൽകിയ തളിർ. ഭാരിച്ച സദാചാര നിയമങ്ങളെ മാറ്റിയെഴുതിയ ആശയമായിരുന്നു തളിർ. ഇതൾ മൊട്ടായിരുന്ന പൂ വിടർന്നു വാടി കൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ അടർന്നു വീണ ഇതൾ! വായുവിൽ നൃത്തം വെക്കെ അത് സന്തോഷിച്ചു, ഒരിക്കലെങ്കിലും തനിക്കു താനായ മാറാനായല്ലോ എന്നോർത്ത്. ഒഴുകിയെത്തിയ ഇളംകാറ്റിനോടൊപ്പം ദൂരങ്ങൾ താണ്ടാൻ അത് കൊതിച്ചു. എന്നാലൊടുക്കം ചൂട് പിടിച്ച ചരല്മണ്ണിൽ വന്നു പതിച്ചു. ഒരായിരം സ്വപ്‌നങ്ങൾ ആ ചൂടിൽ വെന്തു മരിച്ചു.